El ve banyo havlularının iki ucunda bulunan düz, sık dokunmuş şeritler, tekstil literatüründe “dobby bordür” ya da armürlü kenar şeridi olarak adlandırılıyor. Bu bölümler, havlunun dayanıklılığını ve biçimini korumaya yardımcı olacak şekilde, gövde kısmından farklı bir dokuma tekniğiyle üretiliyor.
Havlunun ana gövdesindeki binlerce küçük iplik ilmeği, suyu emmeye yarıyor. Uçlardaki bordürde ise ilmekler kaldırılarak daha düz ve sıkı bir dokuma oluşturuluyor; böylece kenarların sökülmesi, iplik atması ve saçaklanması zorlaşıyor.
Havlu kenarları, çamaşır makinesinde yüksek devir ve kurutma sırasında mekanik sürtünmeye en çok maruz kalan bölgeler arasında. Sıkı dokunmuş şeritler bu bölgelerin dağılmasını önlemeye yardımcı oluyor.
Islanan yüzde 100 pamuklu havlular ağırlaşıyor; yıkama sırasında liflerin büzüşmesi de kenarların içe kıvrılmasına yol açabiliyor. Uçlardaki tok şeritler kumaşa yapısal denge kazandırarak havlunun dikdörtgen biçimini korumasına, askıda düzgün durmasına ve katlandığında daha düzgün istiflenmesine katkı sağlıyor.
Bordür, suyun havlu içindeki hareketini de sınırlıyor. Gövde suyu emip tutarken daha az su alan uç şeritler, ıslaklığın havlunun en ucuna kadar ilerlemesini ve asılı olduğu yerden damlamasını zorlaştırıyor.
Havlunun uçlarındaki ince bölüm, kumaş kenarlarından hava geçişini kolaylaştırarak kuruma süresini kısaltmaya yardımcı oluyor. Ayrıca kalın uçların üst üste gelip nemli kalmasını önlemeye ve havluyu tutarken ya da asarken daha sağlam bir kavrama yüzeyi sunmaya yarıyor.
