Güney Kore’nin başkenti Seul’de, Hyowon Şifa Merkezi 2012’den bu yana insanların kendi cenaze törenlerini deneyimlediği simülasyonlar düzenliyor. 2019 tarihli bir rapora göre yaşlılar, öğrenciler ve çalışanlar dahil 25 binden fazla kişi programa katıldı.

Katılımcılar önce geleneksel cenaze kıyafetlerini giyiyor ve törenlerde kullanılacak portre fotoğrafları için poz veriyor. Ardından ailelerine ve arkadaşlarına son bir vasiyetname ya da veda mektubu yazıyorlar.

Ölümün farkına vardığınızda ve onu bu şekilde deneyimlediğinizde, hayata bambaşka bir gözle bakmaya başlıyorsunuz

Deneyimin son aşamasında katılımcılar tabuta uzanıyor; tabutun kapağı kapatıldıktan sonra on dakika boyunca sessizlik içinde bekliyorlar. Uygulamanın amacı ölüm korkusu yaratmak değil, insanların hayata ve kendileri için önemli olanlara farklı bir gözle bakmasına yardımcı olmak.

Yaşlılara yönelik “İyi Bir Ölüm” programına katılan 75 yaşındaki Cho Jae-hee, “Ölümün farkına vardığınızda ve onu bu şekilde deneyimlediğinizde, hayata bambaşka bir gözle bakmaya başlıyorsunuz” dedi. Seul’deki Asan Tıp Merkezi’nde görev yapan ve ölüm üzerine kitap yazan Doktor Yoo Eun-sil, ölüm kavramının genç yaşta öğrenilmesi ve buna hazırlanılması gerektiğine inanıyor. Hyowon Şifa Merkezi Direktörü Jeong Yong-mun ise “Biz ölümsüz değiliz” sözleriyle programın yaklaşımını özetliyor.

Uygulama Güney Kore dışından da ilgi görüyor. Fransız yazar David Foenkinos, Ocak 2024’te yayımlanan Mutlu Yaşam adlı romanında Seul’de cenaze simülasyonuna katılan bir karakteri konu aldı; romanda karakter bu fikri Fransa’ya taşımaya karar veriyor. Foenkinos, Batı toplumlarının ölüme karşı kaygılı olduğunu ve bu tür deneyimlerin insanlara yeni bir yaşam enerjisi kazandırabileceğini söyledi.

ABD’de de benzer bir girişim bulunuyor. Seattle’lı girişimci ve yazar Michael Hebb, yakın çevrelerin ölüm üzerine konuşmak için bir araya geldiği “Akşam Yemeğinde Ölüm” projesini 2012’de başlattı; dünya genelinde bu tür 150 bin ila 200 bin buluşma gerçekleştirildiği aktarılıyor.

Hebb, 40. doğum gününde kendi cenaze törenini de düzenledi. Beyazlar içinde, tek mumla aydınlatılan bir odaya tabut içinde taşındı; kızı onun için bir anma konuşması yaptı.